سپس اين مؤمن مجاهد براى تاكيد و توضيح بيشتر افزود : « هر گاه من چنين بتهايى را پرستش كنم و آنها را شريك پروردگار قرار دهم در گمراهى آشكار خواهم بود » ( * ( إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) * ) . كدام گمراهى از اين آشكارتر كه انسان عاقل و با شعور در برابر اين موجودات بى شعور زانو زند و آنها را در كنار خالق زمين و آسمان قرار دهد . اين مؤمن تلاشگر و مبارز پس از اين استدلالات و تبليغات مؤثر و گيرا با صداى رسا در حضور جمع اعلام كرد : « همه بدانيد من به پروردگار شما ايمان آورده‌ام ، و دعوت اين رسولان را پذيرا شده‌ام » ( * ( إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ ) * ) . « بنا بر اين سخنان مرا بشنويد » و بدانيد من به دعوت اين رسولان مؤمنم و گفتار مرا به كار بنديد كه به سود شماست ( * ( فَاسْمَعُونِ ) * ) . در اينكه مخاطب در اين جمله ، و همچنين جمله « * ( إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ ) * » كيست ؟ ظاهر آيات قبل نشان مىدهد كه همان گروه مشركان و بتپرستانى هستند كه در آن ديار بودند ، تعبير به ربكم ( پروردگار شما ) نيز منافاتى با اين معنى ندارد ، چرا كه اين تعبير در آيات زيادى از قرآن مجيد در برابر كفار و به هنگام بيان استدلالات توحيدى آمده است ( 1 ) . و نيز جمله « فاسمعون » ( به سخنان من گوش فرا دهيد ) مخالفتى با آنچه گفته شد ندارد چرا كه اين جمله را براى دعوت آنها به پيروى از گفتار خويش ذكر كرده ، همانگونه كه در داستان مؤمن آل فرعون آمده ( آنجا كه خطاب به فرعونيان مىگويد : يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ : اى قوم من از من پيروى كنيد تا شما را به راه راست هدايت كنم ( غافر - 38 ) .

--> ( 1 ) به آيات 3 - يونس ، 32 - يونس ، 3 - هود ، 52 - هود ، 24 - نحل 29 - كهف و غير آن مراجعه فرمائيد .